|| ಓ ಬೆಳಕೆ ||

ಕರುಣಾಳು ಶಿರವೆರಗಿ

ನಾ ಬೇಡುವೆ

ನೀ ನೀಡು ಕಿರಿದಾದ

ತಿಳಿ ಬೆಳಕನು

ನೀ ಕರುಣಿಸು ಮಿತಿಯಿರುವ

ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು

ನೀ ದಯಪಾಲಿಸು ಮತ್ತರಳಲು

ಅವಕಾಶವನ್ನು ||

ಸೆರಗೊಡ್ಡಿ ಬೇಡುವೆನು

ಓ ನಂಬಿಕೆ

ಅಳಿಸು ಬಾಲ ಬುದ್ಧಿಯ

ತೋರಿಕೆ

ಉಳಿಸು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ

ದೃಢತೆ

ನನ್ನನೇರಿಸು ಎಲ್ಲರಂತೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಳಕೆ ||

ನೀನು ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರು

ಕೃಪೆದೋರು

ಅಲೆಮಾರಿ ಅಲೆದಾಟದ

ಬದುಕಿಗೆ

ಹೊಡೆದೋಡಿಸು ಮುಸುಕಿರುವ

ಮಬ್ಬನು

ನನ್ನ ಕೈ ಪಿಡಿದು ದಡ

ಸೇರಿಸು ||

ಗೊತ್ತು ಗುರಿಯಿಲ್ಲದ

ಪಯಣದಲಿ

ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಗೌಪ್ಯತೆಯು

ಉಳಿದಿಲ್ಲ

ಬಚ್ಚಿಡಲು ಹೊನ್ನನು

ಗಳಿಸಿಲ್ಲ

ಮನವು ಮಣ್ಣು ಮೋಹವ

ಬಯಸದಿರಲು ||

ಕೃಪೆದೋರಿ ನೀ

ಕರುಣಿಸು

ನನ್ನ ಕೈ ಪಿಡಿದು

ನೀ ನಡೆಸು

ಕರುಣೆಯಲಿ ಕಣ್ಣೀರು

ಆರುವುದು

ನಿರ್ದೇಶಿಸು ಓ ಬೆಳಕೆ

ಮುನ್ನಡೆಯಲು ||

|| ಮನ್ನಿಸು ||

ಮುನಿಸೊಂದು ಬಂತು ಎಂದು
ನಿನೀಗ ಗುಡುಗುವುದು ಏಕೆ?
ನಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತಿಂದ
ಪಯಣಕ್ಕೆ ಸೊಬಗು ಬಂತೀಗ
ನನ್ನ ಜೀವ ನೀನು ತಾನೆ
ಬಿಡು ಕೋಪ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀನೆ ||

ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ
ತುಂಬಿದ ನೀರಲ್ಲಿ
ಕೈತೊಳೆಯುವ ಕಂದ ನಾನು
ನಿನ್ನ ಮಗುವಂತೆ ಲಾಲಿಸು

ಎದೆಯಲ್ಲಿ
ಮನಸಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಆಶ್ರಯವ ನೀ ನೀಡು ನನಗೆ
ನಿರ್ಗತಿಕನೆಂದು ಪೋಷಿಸು ||

ಮೊಗದಲ್ಲಿ
ಭಾವನೆಯ ತೇರಲ್ಲಿ
ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಕ್ರೋಧದಾಸನವ ನೀ ತೋಕು
ಒಲವಿನಲಿ ಮನ್ನಿಸು ನೀ ಸಾಕು

ಮೊಗದಲ್ಲಿ
ಸೆಳೆಯುವ ಪರಿಯಲ್ಲಿ
ಈ ಎದೆಗೆ ಕನ್ನವ ನೀ ಹಾಕು
ಹುಸಿಮುನಿಸ ನೀ ತೊರೆಯಬೇಕು ||

|| ಕ್ಷಮಾರ್ಥಿ ||

ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ನನಗೆ

ನೇರ ಮಾತಿನಲಿ ಹೇಳುವುನೆಲ್ಲ ಕೊನೆಗೆ

ಜನ ಯಾಕೆ ನಂಬ್ತಾರೆ?

ಮುಖಬಿಡ್ಯ ಮಾಡ್ತಾರೆ?

ತಪ್ಪಾದ್ರೆ ತೆಗಳುತಾರೆ

ಸರ್ಯಾದ್ರೆ ಹೊಗಳುತಾರೆ ||

ಒಲವ ಮಾತಿಗೆ ನಂಬಿ ಕೆಡುವ

ಖದೀಮ ನಾನು

ಎದ್ರಸಿಟ್ಟಲಿ ರೇಗಾಡಿ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹ

ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು

ಮೋಹದ ಮಾತನಾಡಲು

ದೂರಾದ ಗೆಳೆತನವು

ಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಯಿತು

ಜೀವನವು ||

ಊರುರ ಸುತ್ತಿರಲು ಉಪಯದಿ ಚುರು

ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿರಲು

ಸಂಘಟನೆ ಮಾಡುತ ಸಮಾಜದ

ಸಂಗದಲಿ ಬದುಕಿರಲು

ಮಾಡದ ಕೆಲಸಕೆ ಹೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ಸಜೆಯಿರದ ಶಿಕ್ಷೆಯು ||

ಮುಂಗೋಪದ ರಾಯಭಾರಿಯು

ಕಿಸಲ್ ಮಾತಿನ ಹಲುಬಿಗ

ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ

ಕೊರಗುವ ಮೌನಿ

ಸೌಜನ್ಯದಲಿ ಬೆರೆತು ಹೋರಾಡುವ

ಕ್ಷಮಾರ್ಥಿ ವಿನಯಿ ||

|| ನೆನಪಿನ ವಿಧಗಳು ||

ಸಪೂರಿ ನುಗ್ಗಿ ಚೌಳಿನಲಿ ಹೊಡೆತ ತಿಂದ

ಆ ದಿನಗಳಲಿ ಹೊಡೆತ ಕೊಟ್ಟ ಮಾಷ್ಟ್ರು

ಮರೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಮನಸಿನ ನೆನಪಿನನಂಗಳದಲ್ಲಿ

ಆಡಿದ ಕಂಬದಾಟದ ಹುರುಪಿನ ನೆನಪು ||

ಒಂಟಿ ಕಾಲಲಿ ಕುಂಟ್ಲೀಪಿಯಾಡುತ

ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಕಾಲು ಬದಲಿಸಿದಾಗ

ತುತಿಯೆಂದು ತಲೆ ಮುಟ್ಟಿ ಕುಳಿತಾಗ

ಜಿರಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಮಾಡಿದ ಜಗಳದ ನೆನಪು ||

ಉಪಾಧ್ಯಾಯರ ಚರ್ಚೆ ನೆಡೆಯುವಾಗ

ತರಗತಿಯಲಿ ಗಲಾಟೆ ಜೋರಾದಾಗ

ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ತಿಂದ ಹೊಡೆತದ ನೋವು

ಬೆನ್ನು ಒಡೆದು ರಕ್ತ ಬಂದ ಕಹಿ ನೆನಪು ||

ಬರದಿದ್ದಾಗ ತಲೆಕೆಟ್ಟು ಕೂತಾಗ

ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೇನು ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಯೋಚನೆ

ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಬರೆದು

ಮಾಡಿದ ನಕಲುಗಳ ನಾಚಿಕೆಯ ನೆನಪು ||

ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಹಣ್ಣುಗಳನು ಕೊಯ್ಯುತ

ಖುಷಿಯಲಿ ಕದ್ದು ತಿಂದು ತೇಗುವ ಕ್ಷಣಕೆ

ತವರಿಕೊಂಡು ಬಂದ ತೋಟದೊಡೆಯನ ಕಂಡು

ಕಾಲುಕೀಳುವಾಗ ಕಮ್ಚಡಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದು

ಕದ್ದಿಲ್ಲ ತಿಂದಿಲ್ಲವೆಂದು ಓಡಿದ ಮರ್ಯಾದಿ ನೆನಪು ||

|| ಪ್ರೀತಿ ಬದುಕು ||

ನೀರಿನಲಿ ಈಜುವೆನು
ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲುವೆನು
ಮುನಿಸಿನಲಿ ಮುದುಡುವೆನು
ಸೊಗಸಿನಲಿ ಸಿಹಿಯಾಗುವೆನು
ಮನದ ಭಾವ ಬೆರೆತಾಗ
ಕಿಡಿಯು ಕಿಚ್ಚಾಗಿ ಉರಿದಾಗ
ಮಾತು ಮುದುಡಿ ಮೌನ ||

ನೈಜ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನು ಮರೆಯೊದಲ್ಲ
ದಾರದಲಿ ಸಾಯೋದಲ್ಲ
ಕನಸುಗಳ ತಿವುಡೋದಲ್ಲ
ಜಗಳವನು ಮಾಡೋದಲ್ಲ
ಕಣ್ಣೀರ ಹಾಕೋದಲ್ಲ
ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿ ಸವೆಯೋದಲ್ಲ
ಮನಸನರಿಯೇ ಬದುಕು ||

ಕಿರುಚಿ ಕೂಗಿ ಮನಸನು ಮುರಿಯೋದೇಕೆ?
ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಾಳೋದೇಕೆ?
ನಂಬಿಕೆಯ ಗರಿಯೋದೇಕೆ?
ಮೋಸವನು ಮಾಡೋದೇಕೆ?
ಅರ್ಥವಾದ ಆತ್ಮ ಸಾಕೆ?
ಬಲವಾದ ಭರವಸೆ ಬೇಕೆ?
ಪ್ರೀತಿ ಹರಿಯೇ ಬದುಕು ||

|| ಹಣ್ಣಿನಂತ ಹೆಣ್ಣು ||

ಹಣ್ಣಿನಂಥ ಗಿಣಿಯು ನಾನು
ತಿನ್ನಬರುವ ಗಿಡುಗರೇನು?
ಗದ್ದೆಯಂತೆ ನನ್ನ ಮೈಯಿ
ನಾಟಿ ಮಾಡೋ ಹೈದ ಯಾರು?
ಜನ್ಮ ಕಾದರು ನಾಯಿ ಹಂಗೆ
ಹೆಣ್ಣು ಸಿಗದು ನನ್ನ ಹಂಗೆ...||

ಫಸಲು ಕೊಡುವ ಭೂಮಿ ನಾನು
ಬನ್ರಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಿಜ ಬಿತ್ತೊ ಆಳು ನೀವು
ಮೊಳಕೆ ಬರಲು ಹೆದರಿ ತಾವು
ಹೆದರಿ ಓಡದಿರಿ ಹಂಗಾಮಿ ಹೆಣ್ಣು ಎಂದು
ಸುಖವು ಮಾತ್ರ ಸ್ವಂತದಪ್ಪ
ಹತ್ರ ಬಂದ್ರೆ ಎನು ತಪ್ಪ?...||

ಮನೆಯ ಆಳುವ ಒಡೆಯರೇನು?
ಇಲ್ಲಾ ಹೆಂಡ್ತಿಗೆ ಹೆದರೊ ಗಂಡರೇನು?
ಏನೆ ಅಗ್ಲಿ ಬಾಗ್ಲು ಮುಚ್ಚಿ ಕತ್ಲೆಯಲಿ ಕೆನ್ನೆ ಕಚ್ಚಿ
ಮನೆಯ ವಿರಸವ ಮರೆತು ಬಿಡ್ರಿ
ನನ್ನ ಸರಸಕೆ ಸೋತು ಹೋಗ್ರಿ
ಸಮಯವೀಗ ಮುಗಿದು ಹೋಯ್ತು
ಕಳಚಿ ಕೊಳ್ರಿ ಆಟ ಮುಗಿತು...||

|| ನಿಸರ್ಗಕೆ ನಮಿಸು ||

ಕಂಗಳ ಹಾಡಿಗೆ

ಎದೆಯಲಿ ಕಲರವ

ಹೃದಯದ ಕಡಲಿದು

ಕಲಕಿದೆ ಕಲ್ಪನೆಯಲಿ

ಅಲೆಗಳು ಏಳುತ

ಕಾಡಿದೆ ಚಿತ್ತವನು ||

ತಂಪಿನ ಭಾವವು

ತಣ್ಣಗೆ ಸೋಕಲು

ಹುರುಪಿನ ಹೀಗ್ಗುಗಳು

ಮುದ್ದಿನ ಮನಸಲಿ

ಮೂಡಿದ ಚಿತ್ರವ

ಕರೆದೊಯ್ದಿದೆ ಅಂಗಳಕೆ ||

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೊಬಗನು

ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೆಲಕುತ

ಮೆರೆಯಲು ತುಂಬಿದೆ

ದೇಹಕೆ ಸ್ಥೈರ್ಯವ

ನಿಸರ್ಗವು ನವಿರಾಗಿದೆ

ನೋಡುತ ನಮಿಸುವ ||