|| ತೊರೆದು ಹೊರಟಿರುವೆ ||

ಇಂಪಾದ ರಾಗದಲ್ಲಿ

ನನ ಮದುವೆಯ ಕರೆಯೋಲೆ

ನೀ ನೀಡು ಓ ಕೋಗಿಲೆ

ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ನಾಟ್ಯವಾಡಿ

ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಸ್ವಾಗತವ

ನೀ ಕೋರು ಓ ನವಿಲೆ

ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಾ ಕಳೆದ

ನೆನಪನ್ನು ಮೆಲಕುತ

ಇನಿಯನೂರಿಗೆ ನನ್ನ

ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡ ಬನ್ನಿರೆ

ನಾ ಜೊತೆಯಾಗಿ

ಹೊರದುವ ಮುನ್ನ

ಬಳಿಬಂದು ಹರಸುತ

ಹೋಗಿ ಬಾ ಎಂದು

ಬಿಳ್ಕೊಡುವಿರಲ್ಲವೆ ||

ಈ ಹರಿವ ನೀರಿನಲಿ

ಮಿಂದು ಪುಳಕಿತನಾಗಲು

ತಾಯಿ ಶರಾವತಿಯ

ಕೃಪೆಯು ಇಹುದಲ್ಲವೆ

ವಿಶಾಲವಾದ ಗದ್ದೆಯಲಿ

ಬೆಳೆದಿರುವ ತೆನೆಯನ್ನು

ಕಿತ್ತು ತಿಂದು

ಬಲವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದು

ನಿಜವಲ್ಲವೆ ||

ಆ ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟದಲಿ

ತುಂಬಿರುವ ಹಸಿರಿನಲಿ

ಅಡಗಿರುವ ನನ್ನ ಉಸಿರನ್ನು

ಧಾರೆಯೆರೆಯಿರಿ

ಹುಟ್ಟಿಂದ ಜೊತೆಯಿರುವ

ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾ

ತೊರೆದು ಹೊರಟಿರುವೆ

ಹರಸಿರಿ ನಮ್ಮನು

ಬಯಸಿರಿ ನಮ್ಮ

ಏಳಿಗೆಯನು ||

|| ಭೂತ ಮರೆ ಸಿಹಿ ನೆನೆ ||

ನನ್ನೆದೆಯ ಅರಮನೆಯ

ಮುಂಬಾಗಿಲ ಕಾಯುತಿರುವ

ಕಾವಲಿಗ ನಾನು

ಒದರೊಳಗೆ ಕೂತಿರುವ

ಸಿಂಹಾಸನವ ಏರಿರುವ

ಮನದನ್ನೆ ಮನ್ನಿಸು

ನನ ತಪ್ಪನು

ಈ ಜೀವಕೆ ಉಸಿರಾಗು

ಬದುಕನ್ನು ನೀ ನೀಡು

ನನ್ನ ಜೀವದ ಸರ್ವಸ್ವವು

ನೀನಲ್ಲವೆ...||

ಬೈದಿರುವ ಮುಂಗೋಪಿ

ಎದುರಿನಲಿ ನಿಂತಿರುವೆ

ಜಗಳಾಟಕೆ ಕೊನೆಯೆಂದು

ಕ್ಷಮೆಯಲ್ಲವೆ

ಮುನಿಸನು ಮರೆತಿರುವೆ

ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದಿರುವೆ

ಈ ಪ್ರಮಾದಕೆ ಪರಿಹಾರ

ಉಳಿದಿಲ್ಲವೆ...||

ಆ ಕಡಲ ತೆರೆಯಲ್ಲು

ದಡ ಸೇರುವ ಕಸದಲ್ಲು

ನನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕುಟುಕು

ನಿನಗಲ್ಲವೆ

ಕೆಟ್ಟಭೂತ ಮರೆಯುವುದು

ನೆಡೆದ ಸಿಹಿಯನ್ನು ನೆನೆಯುವುದು

ಐಕ್ಯತೆಯೆ ನಮ್ಮ ಬಾಳಿಗೆ ನೆರವಾಗೊ

ವರವಲ್ಲವೆ...||

|| ಓ ಬೆಳಕೆ ||

ಕರುಣಾಳು ಶಿರವೆರಗಿ

ನಾ ಬೇಡುವೆ

ನೀ ನೀಡು ಕಿರಿದಾದ

ತಿಳಿ ಬೆಳಕನು

ನೀ ಕರುಣಿಸು ಮಿತಿಯಿರುವ

ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು

ನೀ ದಯಪಾಲಿಸು ಮತ್ತರಳಲು

ಅವಕಾಶವನ್ನು ||

ಸೆರಗೊಡ್ಡಿ ಬೇಡುವೆನು

ಓ ನಂಬಿಕೆ

ಅಳಿಸು ಬಾಲ ಬುದ್ಧಿಯ

ತೋರಿಕೆ

ಉಳಿಸು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ

ದೃಢತೆ

ನನ್ನನೇರಿಸು ಎಲ್ಲರಂತೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಳಕೆ ||

ನೀನು ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರು

ಕೃಪೆದೋರು

ಅಲೆಮಾರಿ ಅಲೆದಾಟದ

ಬದುಕಿಗೆ

ಹೊಡೆದೋಡಿಸು ಮುಸುಕಿರುವ

ಮಬ್ಬನು

ನನ್ನ ಕೈ ಪಿಡಿದು ದಡ

ಸೇರಿಸು ||

ಗೊತ್ತು ಗುರಿಯಿಲ್ಲದ

ಪಯಣದಲಿ

ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಗೌಪ್ಯತೆಯು

ಉಳಿದಿಲ್ಲ

ಬಚ್ಚಿಡಲು ಹೊನ್ನನು

ಗಳಿಸಿಲ್ಲ

ಮನವು ಮಣ್ಣು ಮೋಹವ

ಬಯಸದಿರಲು ||

ಕೃಪೆದೋರಿ ನೀ

ಕರುಣಿಸು

ನನ್ನ ಕೈ ಪಿಡಿದು

ನೀ ನಡೆಸು

ಕರುಣೆಯಲಿ ಕಣ್ಣೀರು

ಆರುವುದು

ನಿರ್ದೇಶಿಸು ಓ ಬೆಳಕೆ

ಮುನ್ನಡೆಯಲು ||

|| ಮನ್ನಿಸು ||

ಮುನಿಸೊಂದು ಬಂತು ಎಂದು
ನಿನೀಗ ಗುಡುಗುವುದು ಏಕೆ?
ನಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತಿಂದ
ಪಯಣಕ್ಕೆ ಸೊಬಗು ಬಂತೀಗ
ನನ್ನ ಜೀವ ನೀನು ತಾನೆ
ಬಿಡು ಕೋಪ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀನೆ ||

ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ
ತುಂಬಿದ ನೀರಲ್ಲಿ
ಕೈತೊಳೆಯುವ ಕಂದ ನಾನು
ನಿನ್ನ ಮಗುವಂತೆ ಲಾಲಿಸು

ಎದೆಯಲ್ಲಿ
ಮನಸಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಆಶ್ರಯವ ನೀ ನೀಡು ನನಗೆ
ನಿರ್ಗತಿಕನೆಂದು ಪೋಷಿಸು ||

ಮೊಗದಲ್ಲಿ
ಭಾವನೆಯ ತೇರಲ್ಲಿ
ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಕ್ರೋಧದಾಸನವ ನೀ ತೋಕು
ಒಲವಿನಲಿ ಮನ್ನಿಸು ನೀ ಸಾಕು

ಮೊಗದಲ್ಲಿ
ಸೆಳೆಯುವ ಪರಿಯಲ್ಲಿ
ಈ ಎದೆಗೆ ಕನ್ನವ ನೀ ಹಾಕು
ಹುಸಿಮುನಿಸ ನೀ ತೊರೆಯಬೇಕು ||

|| ಕ್ಷಮಾರ್ಥಿ ||

ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ನನಗೆ

ನೇರ ಮಾತಿನಲಿ ಹೇಳುವುನೆಲ್ಲ ಕೊನೆಗೆ

ಜನ ಯಾಕೆ ನಂಬ್ತಾರೆ?

ಮುಖಬಿಡ್ಯ ಮಾಡ್ತಾರೆ?

ತಪ್ಪಾದ್ರೆ ತೆಗಳುತಾರೆ

ಸರ್ಯಾದ್ರೆ ಹೊಗಳುತಾರೆ ||

ಒಲವ ಮಾತಿಗೆ ನಂಬಿ ಕೆಡುವ

ಖದೀಮ ನಾನು

ಎದ್ರಸಿಟ್ಟಲಿ ರೇಗಾಡಿ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹ

ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು

ಮೋಹದ ಮಾತನಾಡಲು

ದೂರಾದ ಗೆಳೆತನವು

ಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಯಿತು

ಜೀವನವು ||

ಊರುರ ಸುತ್ತಿರಲು ಉಪಯದಿ ಚುರು

ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿರಲು

ಸಂಘಟನೆ ಮಾಡುತ ಸಮಾಜದ

ಸಂಗದಲಿ ಬದುಕಿರಲು

ಮಾಡದ ಕೆಲಸಕೆ ಹೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ಸಜೆಯಿರದ ಶಿಕ್ಷೆಯು ||

ಮುಂಗೋಪದ ರಾಯಭಾರಿಯು

ಕಿಸಲ್ ಮಾತಿನ ಹಲುಬಿಗ

ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ

ಕೊರಗುವ ಮೌನಿ

ಸೌಜನ್ಯದಲಿ ಬೆರೆತು ಹೋರಾಡುವ

ಕ್ಷಮಾರ್ಥಿ ವಿನಯಿ ||

|| ನೆನಪಿನ ವಿಧಗಳು ||

ಸಪೂರಿ ನುಗ್ಗಿ ಚೌಳಿನಲಿ ಹೊಡೆತ ತಿಂದ

ಆ ದಿನಗಳಲಿ ಹೊಡೆತ ಕೊಟ್ಟ ಮಾಷ್ಟ್ರು

ಮರೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಮನಸಿನ ನೆನಪಿನನಂಗಳದಲ್ಲಿ

ಆಡಿದ ಕಂಬದಾಟದ ಹುರುಪಿನ ನೆನಪು ||

ಒಂಟಿ ಕಾಲಲಿ ಕುಂಟ್ಲೀಪಿಯಾಡುತ

ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಕಾಲು ಬದಲಿಸಿದಾಗ

ತುತಿಯೆಂದು ತಲೆ ಮುಟ್ಟಿ ಕುಳಿತಾಗ

ಜಿರಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಮಾಡಿದ ಜಗಳದ ನೆನಪು ||

ಉಪಾಧ್ಯಾಯರ ಚರ್ಚೆ ನೆಡೆಯುವಾಗ

ತರಗತಿಯಲಿ ಗಲಾಟೆ ಜೋರಾದಾಗ

ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ತಿಂದ ಹೊಡೆತದ ನೋವು

ಬೆನ್ನು ಒಡೆದು ರಕ್ತ ಬಂದ ಕಹಿ ನೆನಪು ||

ಬರದಿದ್ದಾಗ ತಲೆಕೆಟ್ಟು ಕೂತಾಗ

ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೇನು ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಯೋಚನೆ

ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಬರೆದು

ಮಾಡಿದ ನಕಲುಗಳ ನಾಚಿಕೆಯ ನೆನಪು ||

ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಹಣ್ಣುಗಳನು ಕೊಯ್ಯುತ

ಖುಷಿಯಲಿ ಕದ್ದು ತಿಂದು ತೇಗುವ ಕ್ಷಣಕೆ

ತವರಿಕೊಂಡು ಬಂದ ತೋಟದೊಡೆಯನ ಕಂಡು

ಕಾಲುಕೀಳುವಾಗ ಕಮ್ಚಡಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದು

ಕದ್ದಿಲ್ಲ ತಿಂದಿಲ್ಲವೆಂದು ಓಡಿದ ಮರ್ಯಾದಿ ನೆನಪು ||

|| ಪ್ರೀತಿ ಬದುಕು ||

ನೀರಿನಲಿ ಈಜುವೆನು
ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲುವೆನು
ಮುನಿಸಿನಲಿ ಮುದುಡುವೆನು
ಸೊಗಸಿನಲಿ ಸಿಹಿಯಾಗುವೆನು
ಮನದ ಭಾವ ಬೆರೆತಾಗ
ಕಿಡಿಯು ಕಿಚ್ಚಾಗಿ ಉರಿದಾಗ
ಮಾತು ಮುದುಡಿ ಮೌನ ||

ನೈಜ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನು ಮರೆಯೊದಲ್ಲ
ದಾರದಲಿ ಸಾಯೋದಲ್ಲ
ಕನಸುಗಳ ತಿವುಡೋದಲ್ಲ
ಜಗಳವನು ಮಾಡೋದಲ್ಲ
ಕಣ್ಣೀರ ಹಾಕೋದಲ್ಲ
ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿ ಸವೆಯೋದಲ್ಲ
ಮನಸನರಿಯೇ ಬದುಕು ||

ಕಿರುಚಿ ಕೂಗಿ ಮನಸನು ಮುರಿಯೋದೇಕೆ?
ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಾಳೋದೇಕೆ?
ನಂಬಿಕೆಯ ಗರಿಯೋದೇಕೆ?
ಮೋಸವನು ಮಾಡೋದೇಕೆ?
ಅರ್ಥವಾದ ಆತ್ಮ ಸಾಕೆ?
ಬಲವಾದ ಭರವಸೆ ಬೇಕೆ?
ಪ್ರೀತಿ ಹರಿಯೇ ಬದುಕು ||