ಮಾನವನ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಯಾಂತ್ರೀಕರಣವೇ ನಾಂದಿ
ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಆಧುನಿಕ ಸಾಧನಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಆಲಸ್ಯದ ಆಗರವನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೆ, ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಒಂದೊಂದೆ ಯಂತ್ರಗಳು ಮಾನವನನ್ನು ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಜೀವನದಿಂದ ಪರಾವಲಂಬಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವಿಚಾರಗಳು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಹೀಗೂ ಆಗಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿವೆ.
ಹೀಗೊಂದು ವಾದವುಂಟು, ಆಧುನಿಕ ಯಂತ್ರಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಮಯಾವಕಾಶಗಳು ವಿಫುಲವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆಯೆಂದು. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಜನರ ಪ್ರಮಾಣ ಇರುವುದು ಬೆರಳಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಹಾಗಾಗಿ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವ ಆಳಸಿ ಜನರ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಹಣ್ಣುಗಳು ಹಾಳಾಗಿದ್ದರೆ ಇಡಿ ಬುಟ್ಟಿಯ ಹಣ್ಣುಗಳೆಲ್ಲವು ಹಾಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಆಳಸಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಧುನಿಕ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಮಾನವ ಕುಲ ಆಳಸಿಗಳಾಗುತ್ತಿವೆಯೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಪ್ರಮಾದವಾಗಲಾರದು.
ಇಂತಹ ವಿಚಾರಗಳು ವಿಚಾರಿಯ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಭುಗಿಲೆದ್ದು ಸ್ಪೋಟಗೊಂಡು ಬರಹವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದಿವೆ. ಈ ಯಾಂತ್ರಿಕರಣ, ಜೀವ ಜಂತುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಾನವ ಲೋಕವನ್ನು ಆಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲ ಮಾನವನ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಕಾರಣವಗಬಹುದು ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳ ಮಂಥನ ಹೀಗಿವೆ.
ಮನುಷ್ಯನಾಗುವನು ಆಲಸ್ಯದ ಆಗರ:
ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಆಲಸ್ಯದ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಇದು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಅಳಿವಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೂ ಸಹ ಪಾಪ ಹುಲು ಮಾನವನಿಗಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಕೃತಕ ಮಾನವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಬದುಕ ನಡೆಸಲು ಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿರುವುದು ಕೃತಕ ಮಾನವನ ಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೂ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ೨೦-೨೫ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತುಲನೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಈಗ ನಾವೆಷ್ಟು ಆಲಸಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು (ಕೆಲೆವೇ ಕೆಲವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ). ಮೊದಲ್ಲೆಲ್ಲ ೫-೧೦ ಕಿ.ಮಿ ನಡೆದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು ಆದರೆ ಈಗ ಬರಿ ೧ ಕಿ.ಮಿ ಕ್ರಮಿಸಲು ಆಟೋ, ಬೈಕ್ ಅಥವಾ ಬೇರಿನ್ನಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವಾಹನದ ಅಗತ್ಯತೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಕೈಯಲ್ಲೇ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ಜಗತ್ತಿನ ವರದಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆನಂದಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಹಣದ ವ್ಯವಹಾರ, ಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿದುವುದು ಮತ್ತು ಮನೆಗೆ ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಹಲವು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಬಹುದು. ಮರ ಹತ್ತಲು, ನಾಟಿ ಮಾಡಲು, ಕಟಾವಿಗೆ, ಭೂಮಿ ಅಗೆಯಲು ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೂ ಸಹ ಯಂತ್ರಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ಅಂದರೆ ಸಶಕ್ತನಾಗಿ ದುಡಿದು ತಿನ್ನುವ ಬದಲು ಯಂತ್ರಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಫಲ ಪಡೆದು ಅದರ ದಾಸರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಕೃಷಿ ಹಾಗು ಇನ್ನಿತರ ಉಪಕರಣಗಳು ಬಂಜರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಫಲವತ್ತಾಗಿಸುವುದು "ಪರಿವರ್ತನೆ ಜಗದ ನಿಯಮ" ಎಂಬ ಮಾತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವೆನ್ನುವಂತೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಹಲವು ಯೋಜನೆಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಳಸಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ತಾನು ದುಡಿದು ತಿನ್ನಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಂತಃಕರಣವನ್ನೇ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮೊದಲು ಮಾನವರ ಬದುಕು 'ಆಳಾಗಿ ದುಡಿ ಅರಸನಾಗಿ ಉಣ್ಣು' ಎಂಬ ಗಾದೆ ಮಾತಿನಂತಿತ್ತು ಆದರೆ ಅದೀಗ 'ಸೋಮ್ವೇರಿಯಾಗಿ ಇರು ರೋಗಿಯಾಗಿ ಸಾಯಿ' ಎಂದು ಬದಲಾದಂತಿದೆ. ನಮ್ಮ ರೈತಾಬಿ ವರ್ಗದವರಿಗೆ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ಬೇಕಾದ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸದೇ ಅವರನ್ನು ಆಶಕ್ತರು, ಪರಾವಲಂಬಿಗಳು, ಆಲಸಿ, ದುಡಿದು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಧ್ಯೇಯವನ್ನೇ ಮರೆತವರಂತಾಗಿಸುವ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನೇ ಕೊಂದು ಬದುಕುವಂತಹ ಹಲವಾರು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಅವರನ್ನು ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರಿ, ಹೂವಿನಿಂದ ಹಿಂಸಿಸದಿರಿ ಎಂದು ಘನ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಆಗ್ರಹಿಸೋಣ, ಆಗಬಹುದೇ? ಹೀಗೆಲ್ಲವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆಲಸಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ವಿಷಾದನೀಯ.
ಮಾನವ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ:
ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಈ ಕೃತಕ ಮಾನವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಏರಿದಂತೆ ಹುಲು ಮಾನವನಿಗೆ ಉಳಿವುಂಟೇ? ಇದು ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದಾಗ ನಾವು ನಂಬುವ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿದರ್ಶನಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತಾಗಿಹುದು. ತೆಲೆತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರುಗಳು ಹೇಗೆ ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಠಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿರಶ್ರಿತರಾದರೋ ಹಾಗೆ ನಾವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕೃತಕ ಮಾನವ ಮಾನವ ಕುಲವನ್ನೇ ನಾಶ ಮಾಡಲು ಅದೆಷ್ಟು ದಿನ ಬೇಕಾಗಬಹುದು?
ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣದ ಸತ್ಯ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿದರ್ಶನವನ್ನಾಗಿ ಪಡೆಯೋಣ. ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಶಾವತಾರದ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸೋಣ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯಾಗಿ ಗಿಡವಾಗಿ ಮರವಾಗಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆಯೋ ಇದು ಹಾಗೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.
ನೋಡಿ, ದಶವತಾರದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಅವತಾರದಿಂದ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತ ಹೇಗೆ ನರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಯ ಅವತಾರದ ಮೂಲಕ ಮಾನವನ ಅವತಾರವಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ. ದಶವತಾರದ ಮೊದಲೆನೆಯ ಅವತಾರ ಮೀನಿನ ಅವತಾರ ಅಂದರೆ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿ. ನಂತರ ಆಮೆಯ ಅವತಾರ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದು (ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಯ ಅವತಾರ), ಆನಂತರ ಹಂದಿಯ ಅವತಾರ ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡದು, ತದನಂತರ ನರಸಿಂಹನ ಅವತಾರ ನರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಯ ಬೆರಕೆ, ಆಮೇಲೆ ಚಿಕ್ಕ ಮೂರ್ತಿಯಾದ ವಾಮನ ಅವತಾರ ಅದೂ ಮತ್ತೆ ಪುನಃ ಚಿಕ್ಕದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭ. ತದನಂತರ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಾನವನ ಅವತಾರಗಳು ಆಗಿದ್ದು. ಇವು ಸಹ ಚಿಕ್ಕದರಿಂದ ದೊಡ್ಡದಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಮೇಲಿನ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಓದಿದಾಗ ನಿಮಗನಿಸಬಹುದು ಯಾಕೆ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಕ್ಕು ಆಧುನಿಕತೆಗೇನು ಸಂಬಂಧ ಎಂಬುದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳಿವೆ. ಈಗ ಈ ಕೃತಕ ಮಾನವ ಹುಟ್ಟಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ನಿಯಮಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕೃತಕ ಮಾನವನಿಗೆ ಹಲವು ತರಭೇತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಮಾನವನ ಪರ್ಯಾಯ ಆಗಿರುವುದು ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆದೆ. ಇವುಗಳು ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿದಾಗ ಕೃತಕ ಮಾನವ ಇನ್ನೊಂದು ಕೃತಕ ಮಾನವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮಾನವ ಪ್ರಾಣಿಯ ಯುಗಾಂತ್ಯವಾಗಲು ಶುರುವಾಗಬಹುದು. ಅದಲ್ಲದೆ ಇವಕ್ಕೆ ಪೂರಕವೆಂಬಂತೆ ಮಾನವನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಿ ಮಗುವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡಿರುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿಯ ಲಕ್ಷಣ ಎನ್ನಬಹುದೇ?
ಧರ್ಮ ಜಾತಿ ಪಂಥಗಳ ಕಲಹ ಅಳಿಯುವುದು:
ಮಾನವ ಕುಲಗಳೆ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಧರ್ಮ ಜಾತಿ ಪಂಥಗಳ ಕಲಹ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಅಲ್ವೇ? ಹೇಗೆಂದರೆ ಮತ್ತು ಯಾಕೆಂದರೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಥಿಸಿದಾಗ ಮೂಡುವ ಕಲ್ಪನೆ ಹೀಗಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೃತಕ ಮಾನವನ ಪಾರುಪತ್ಯ ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಧರ್ಮ ಜಾತಿ ಪಂಥಗಳ ಕಲಹದಿಂದ ಸದಾ ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆ, ಜಲಸೆಯಿಂದ ಕಾದಾಡುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು ಮರೆಯಾಗಬಹುದು.
ಅಲ್ಲದೆ ಕಲಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದ ನಂತರ ಬರುವುದು ಸತ್ಯ ಯುಗವೆಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆ ಯುಗಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿರಬಹುದೇ? ಯಾಕೆಂದರೆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಮಾನವರ ಅವಸಾನದ ನಂತರ ಬಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಗಣಕಯಂತ್ರದ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಕೃತಕ ಮಾನವರು ಕೇವಲ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಮಾಡಿದ ಸತ್ಯವನ್ನೆ ನುಡಿದು ಸತ್ಯ ಯುಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವರ್ತಿಸಬಹುದೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆಲ್ವೆ?
ಹೀಗಾಗಿ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕರಣದ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಬದುಕು ಈಗ ಹಿತವೆನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಇದು ಮಾನವನ ಅವಸಾನಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗಿ ಹೊಸ ಯುಗದ ಪ್ರಾರಂಭಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ವಿಚಾರವಾದವಾಗಿದೆ.
ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಆಧುನಿಕ ಸಾಧನಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಆಲಸ್ಯದ ಆಗರವನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೆ, ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಒಂದೊಂದೆ ಯಂತ್ರಗಳು ಮಾನವನನ್ನು ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಜೀವನದಿಂದ ಪರಾವಲಂಬಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವಿಚಾರಗಳು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಹೀಗೂ ಆಗಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿವೆ.
ಹೀಗೊಂದು ವಾದವುಂಟು, ಆಧುನಿಕ ಯಂತ್ರಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಮಯಾವಕಾಶಗಳು ವಿಫುಲವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆಯೆಂದು. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಜನರ ಪ್ರಮಾಣ ಇರುವುದು ಬೆರಳಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಹಾಗಾಗಿ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವ ಆಳಸಿ ಜನರ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಹಣ್ಣುಗಳು ಹಾಳಾಗಿದ್ದರೆ ಇಡಿ ಬುಟ್ಟಿಯ ಹಣ್ಣುಗಳೆಲ್ಲವು ಹಾಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಆಳಸಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಧುನಿಕ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಮಾನವ ಕುಲ ಆಳಸಿಗಳಾಗುತ್ತಿವೆಯೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಪ್ರಮಾದವಾಗಲಾರದು.
ಇಂತಹ ವಿಚಾರಗಳು ವಿಚಾರಿಯ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಭುಗಿಲೆದ್ದು ಸ್ಪೋಟಗೊಂಡು ಬರಹವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದಿವೆ. ಈ ಯಾಂತ್ರಿಕರಣ, ಜೀವ ಜಂತುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಾನವ ಲೋಕವನ್ನು ಆಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲ ಮಾನವನ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಕಾರಣವಗಬಹುದು ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳ ಮಂಥನ ಹೀಗಿವೆ.
ಮನುಷ್ಯನಾಗುವನು ಆಲಸ್ಯದ ಆಗರ:
ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಆಲಸ್ಯದ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಇದು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಅಳಿವಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೂ ಸಹ ಪಾಪ ಹುಲು ಮಾನವನಿಗಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಕೃತಕ ಮಾನವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಬದುಕ ನಡೆಸಲು ಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿರುವುದು ಕೃತಕ ಮಾನವನ ಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೂ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ೨೦-೨೫ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತುಲನೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಈಗ ನಾವೆಷ್ಟು ಆಲಸಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು (ಕೆಲೆವೇ ಕೆಲವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ). ಮೊದಲ್ಲೆಲ್ಲ ೫-೧೦ ಕಿ.ಮಿ ನಡೆದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು ಆದರೆ ಈಗ ಬರಿ ೧ ಕಿ.ಮಿ ಕ್ರಮಿಸಲು ಆಟೋ, ಬೈಕ್ ಅಥವಾ ಬೇರಿನ್ನಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವಾಹನದ ಅಗತ್ಯತೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಕೈಯಲ್ಲೇ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ಜಗತ್ತಿನ ವರದಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆನಂದಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಹಣದ ವ್ಯವಹಾರ, ಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿದುವುದು ಮತ್ತು ಮನೆಗೆ ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಹಲವು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಬಹುದು. ಮರ ಹತ್ತಲು, ನಾಟಿ ಮಾಡಲು, ಕಟಾವಿಗೆ, ಭೂಮಿ ಅಗೆಯಲು ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೂ ಸಹ ಯಂತ್ರಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ಅಂದರೆ ಸಶಕ್ತನಾಗಿ ದುಡಿದು ತಿನ್ನುವ ಬದಲು ಯಂತ್ರಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಫಲ ಪಡೆದು ಅದರ ದಾಸರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಕೃಷಿ ಹಾಗು ಇನ್ನಿತರ ಉಪಕರಣಗಳು ಬಂಜರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಫಲವತ್ತಾಗಿಸುವುದು "ಪರಿವರ್ತನೆ ಜಗದ ನಿಯಮ" ಎಂಬ ಮಾತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವೆನ್ನುವಂತೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಹಲವು ಯೋಜನೆಗಳು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಳಸಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ತಾನು ದುಡಿದು ತಿನ್ನಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಂತಃಕರಣವನ್ನೇ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮೊದಲು ಮಾನವರ ಬದುಕು 'ಆಳಾಗಿ ದುಡಿ ಅರಸನಾಗಿ ಉಣ್ಣು' ಎಂಬ ಗಾದೆ ಮಾತಿನಂತಿತ್ತು ಆದರೆ ಅದೀಗ 'ಸೋಮ್ವೇರಿಯಾಗಿ ಇರು ರೋಗಿಯಾಗಿ ಸಾಯಿ' ಎಂದು ಬದಲಾದಂತಿದೆ. ನಮ್ಮ ರೈತಾಬಿ ವರ್ಗದವರಿಗೆ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ಬೇಕಾದ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸದೇ ಅವರನ್ನು ಆಶಕ್ತರು, ಪರಾವಲಂಬಿಗಳು, ಆಲಸಿ, ದುಡಿದು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಧ್ಯೇಯವನ್ನೇ ಮರೆತವರಂತಾಗಿಸುವ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನೇ ಕೊಂದು ಬದುಕುವಂತಹ ಹಲವಾರು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಅವರನ್ನು ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರಿ, ಹೂವಿನಿಂದ ಹಿಂಸಿಸದಿರಿ ಎಂದು ಘನ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಆಗ್ರಹಿಸೋಣ, ಆಗಬಹುದೇ? ಹೀಗೆಲ್ಲವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆಲಸಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ವಿಷಾದನೀಯ.
ಮಾನವ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ:
ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಈ ಕೃತಕ ಮಾನವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಏರಿದಂತೆ ಹುಲು ಮಾನವನಿಗೆ ಉಳಿವುಂಟೇ? ಇದು ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದಾಗ ನಾವು ನಂಬುವ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿದರ್ಶನಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತಾಗಿಹುದು. ತೆಲೆತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರುಗಳು ಹೇಗೆ ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಠಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿರಶ್ರಿತರಾದರೋ ಹಾಗೆ ನಾವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕೃತಕ ಮಾನವ ಮಾನವ ಕುಲವನ್ನೇ ನಾಶ ಮಾಡಲು ಅದೆಷ್ಟು ದಿನ ಬೇಕಾಗಬಹುದು?
ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣದ ಸತ್ಯ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿದರ್ಶನವನ್ನಾಗಿ ಪಡೆಯೋಣ. ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿನ ದಶಾವತಾರದ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸೋಣ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯಾಗಿ ಗಿಡವಾಗಿ ಮರವಾಗಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆಯೋ ಇದು ಹಾಗೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.
ನೋಡಿ, ದಶವತಾರದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಅವತಾರದಿಂದ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತ ಹೇಗೆ ನರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಯ ಅವತಾರದ ಮೂಲಕ ಮಾನವನ ಅವತಾರವಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ. ದಶವತಾರದ ಮೊದಲೆನೆಯ ಅವತಾರ ಮೀನಿನ ಅವತಾರ ಅಂದರೆ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿ. ನಂತರ ಆಮೆಯ ಅವತಾರ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದು (ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಯ ಅವತಾರ), ಆನಂತರ ಹಂದಿಯ ಅವತಾರ ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡದು, ತದನಂತರ ನರಸಿಂಹನ ಅವತಾರ ನರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಯ ಬೆರಕೆ, ಆಮೇಲೆ ಚಿಕ್ಕ ಮೂರ್ತಿಯಾದ ವಾಮನ ಅವತಾರ ಅದೂ ಮತ್ತೆ ಪುನಃ ಚಿಕ್ಕದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭ. ತದನಂತರ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಮಾನವನ ಅವತಾರಗಳು ಆಗಿದ್ದು. ಇವು ಸಹ ಚಿಕ್ಕದರಿಂದ ದೊಡ್ಡದಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಮೇಲಿನ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಓದಿದಾಗ ನಿಮಗನಿಸಬಹುದು ಯಾಕೆ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಕ್ಕು ಆಧುನಿಕತೆಗೇನು ಸಂಬಂಧ ಎಂಬುದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳಿವೆ. ಈಗ ಈ ಕೃತಕ ಮಾನವ ಹುಟ್ಟಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ನಿಯಮಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕೃತಕ ಮಾನವನಿಗೆ ಹಲವು ತರಭೇತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಮಾನವನ ಪರ್ಯಾಯ ಆಗಿರುವುದು ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆದೆ. ಇವುಗಳು ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿದಾಗ ಕೃತಕ ಮಾನವ ಇನ್ನೊಂದು ಕೃತಕ ಮಾನವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮಾನವ ಪ್ರಾಣಿಯ ಯುಗಾಂತ್ಯವಾಗಲು ಶುರುವಾಗಬಹುದು. ಅದಲ್ಲದೆ ಇವಕ್ಕೆ ಪೂರಕವೆಂಬಂತೆ ಮಾನವನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಿ ಮಗುವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡಿರುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿಯ ಲಕ್ಷಣ ಎನ್ನಬಹುದೇ?
ಧರ್ಮ ಜಾತಿ ಪಂಥಗಳ ಕಲಹ ಅಳಿಯುವುದು:
ಮಾನವ ಕುಲಗಳೆ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಧರ್ಮ ಜಾತಿ ಪಂಥಗಳ ಕಲಹ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಅಲ್ವೇ? ಹೇಗೆಂದರೆ ಮತ್ತು ಯಾಕೆಂದರೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಥಿಸಿದಾಗ ಮೂಡುವ ಕಲ್ಪನೆ ಹೀಗಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೃತಕ ಮಾನವನ ಪಾರುಪತ್ಯ ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಧರ್ಮ ಜಾತಿ ಪಂಥಗಳ ಕಲಹದಿಂದ ಸದಾ ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆ, ಜಲಸೆಯಿಂದ ಕಾದಾಡುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು ಮರೆಯಾಗಬಹುದು.
ಅಲ್ಲದೆ ಕಲಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದ ನಂತರ ಬರುವುದು ಸತ್ಯ ಯುಗವೆಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆ ಯುಗಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿರಬಹುದೇ? ಯಾಕೆಂದರೆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಮಾನವರ ಅವಸಾನದ ನಂತರ ಬಾವನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಗಣಕಯಂತ್ರದ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ಕೃತಕ ಮಾನವರು ಕೇವಲ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಮಾಡಿದ ಸತ್ಯವನ್ನೆ ನುಡಿದು ಸತ್ಯ ಯುಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವರ್ತಿಸಬಹುದೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆಲ್ವೆ?
ಹೀಗಾಗಿ ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಧುನಿಕರಣದ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಬದುಕು ಈಗ ಹಿತವೆನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಇದು ಮಾನವನ ಅವಸಾನಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗಿ ಹೊಸ ಯುಗದ ಪ್ರಾರಂಭಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ವಿಚಾರವಾದವಾಗಿದೆ.
