ಬಾಲತನದ ಪುಳಕ

ತುಂಬಿ ಹರಿವ ತೊರೆಯ
ತಟದಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ಕಪ್ಪೆ ಹಾರುವ ಹಾಗೆ
ಕಲ್ಲನ್ನು ಎಸೆದು
ಬಾಲ ತನದ ದಿನವನ್ನು
ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಪುಳಕ

ಪುಸ್ತಕದ ನಡುವಲ್ಲಿ
ನವಿಲುಗರಿಯಾನಿರಿಸಿ
ಮರಿ ಹಾಕಿದೆಯಾ ಎಂದು
ತೆರೆದು ನೋಡುವ ತವಕ

ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಅಲೆದು
ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಟ್ಟಿ
ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಹಣ್ಣುಗಳನು
ಮನಸಾರೆ ಸವಿಯುವ ಬಯಕೆ

ಹಳ್ಳ ಕೊಳ್ಳದಲಿ ಜಿಗಿದು
ತಡೆಗೋಡೆ ನಡುವಲ್ಲಿ ಮಿಂದು
ಮೀಸಿ ಮುಟ್ಟಾಡುತಲಿ
ಉಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಲಿಕೆ

ಅಧ್ಯಯನದ ನೆಪದಲ್ಲಿ
ಕುಂಬ್ರಿ ಹತ್ತುತ ಓಡಿ
ಗೇರ್ಬೀಜಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿ
ಕಾಲ ಹರಣದ ಸುಲಿಗೆ

ಶಾಲೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ
ರವಿಯಾದಗ ಕಿವಿಯೋಲೆ
ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಹೊತ್ತು
ವಿಶ್ರಮಿಸುವ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಗಳಿಗೆ

ಮರಳಿ ಬಯಸಲು ಆ ದಿನಗಳ
ಆಗುವುದೆ ಬಾಲಿಶದ ಯೋಚನೆಯು
ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಬಾಲತನ ಬಂದಂತೆ
ಗುರಿ ತಪ್ಪಿದ ಅರ್ಜುನನ ಶರಗಳಿಗೆ

ನವ ನಯ

ಮುಡಿಪಾಗಿದೆ ಮೂಡಿ
ಒಲವು
ನವ ನಯ ರೀತಿ
ಒಡೆಯಾ.... ನೀನೆ
ಬರುವೆಯಾ ಬೆಳಗಲು ಕಾಂತಿ

ಮುಂದುವರಿಸು
ಬಂದು ವರಿಸು
ಜೋಡಿಯಾಗಲು ಬಯಕೆ ನನಸು
ಕಾಯುವೆನು ನಿನ್ನ
ಅಂಗಾಲ ಕಾಂತಿಗೆ
ಮನಸು ಮಾಗಿದೆ
ಮಾವಾಗಿ ಬಾ

ಕಂಡ ಕನಸು
ನಿನ್ನ ಮನಸು
ಕೂಡಿಬಾಳಲು ಬದುಕೆ ಸೊಗಸು
ಜೊತೆಯಾಗೊ ಮುನ್ನ
ಸಮ್ಮತಿಯೆ ಚೆನ್ನ
ವಯಸು ವಾಲಿದೆ
ಬೆಳಕಾಗಿ ಬಾ

ವರಿಸು

ಇಂದುವನ್ನು ನೋಡುತ
ಬಂದು ಹೃದಯದಿ ಹಾಡುತ
ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಕಾಡುವೆ
ಕನಸಲಿ ಮನಸಲಿ
ವರಿಸಲು ಬಾರದೆ

ಯಾರ ಕಣ್ಣನು ಕಾಣಲಿ
ಖುದ್ದು ನೋಡುವೆ ಬಾನಲಿ
ಕದ್ದು ಕಲಕಿದೆ ಚಿತ್ತ ಕೆಣಕಿದೆ
ಪ್ರೀತಿ ಕಲಸುತ
ಒಲವ ಬಡಿಸುತ
ನನ್ನ ಮನಸನು ಕೆಡಿಸಿದೆ
ಓ ಹುಡುಗ.... ಬಾ ಹುಡುಗ....
ಎಲ್ಲಿರುವೆ ಬಾ ಬೆಡಗ.....

ಯಾವ ಚಿತ್ರವ ನೋಡಲು
ನಿಂದೆ ರೂಪವು ಕಾಣಲು
ಬಿದ್ದು ನಗಿಸಿದೆ ಎದ್ದು ಕುಣಿಸಿದೆ
ನೀತಿ ಕಲಿಸಿದೆ
ನಿಯಮ ತಿಳಿಸಿದೆ
ನಮ್ಮ ಜೀವನ ತೆರೆದಿದೆ
ಓ ಹುಡುಗ.... ಬಾ ಹುಡುಗ....
ಓಡದಲೆ ಸೇರು ಬದುಕ.....

ಕಾವ್ಯ ಗಾನ

ಕಾವ್ಯ ರಾಗದ ಲಯಕೆ
ಬಾವ ಜೀವದ ಬೆಸುಗೆ
ಕವಿಯ ಆಶಯಕೊಂದು
ರೂಪ ನೀಡುವುದು

ಗಾನ ತಾಳದ ಸ್ವರಕೆ
ಶ್ರೋತೃ ಮನ ತಲುಪುವುದು
ಗೀತೆ ಬರೆದ ಜನಕೆ
ತೃಪ್ತ ಹೆಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚುವುದು

ದನಿಯ ಇಂಪು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ
ನುಡಿಯ ಕುಣಿತ ಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ
ಕೇಳಿ ತಂಪು ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ
ಹರಡಿತು ಕಂಪು ಬರಹದಲ್ಲಿ

ಈಜಿ ಮುಳುಗಲು ಪಾತಾಳಕೆ
ಅದುವೆ ರಾಗದ ಅವರೋಹಣ
ಗಿರಿಯ ಏರಿ ಗುರಿಯ ತಲುಪಲು
ಅದಕೆ ಹೆಸರು ಆರೋಹಣ

ಬೇಡಿ ಬಯಸಿ ಸಿದ್ಧಿಯಾದರೆ
ಇನಿತು ದೊರೆತ ಖುಷಿಯದು
ತೋಡಿ ಹರಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಯಾದರೆ
ಗರ್ವ ತೊರೆದು ನಿಲ್ಲುವುದು

ಹತ್ತಿ ಮುಳುಗುವ ಜನರು ವಿರಳ
ಸಾಧನೆ ತುದಿಯ ಹತ್ತುವುದು ಸರಳ
ನಿರತವಾದರೆ ಭಕ್ತಿ ತಪವಿದು
ಅಭಿಮಾನವು ಸುತ್ತಿ ಬರುವುದು

ಮಗಳು ಧೃತಿ

ಆ ಪುಟ್ಟ ಕೈಯಲ್ಲಿ

ಚಿವುಟಾಡುವಾಗ

ಮನದಾಳದ ಖುಷಿಯೆಲ್ಲಾ

ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿತಾಗ

ಮೃದುವಾದ ಕಾಲಲ್ಲಿ

ನೀ ಒದೆಯುವಾಗ

ಎದೆಯಾಳದ ನಗುವೆಲ್ಲಾ

ಹೊರ ಚಿಮ್ಮಿತಾಗ

ನೀನೆ ನನ್ನ ಜಗವು

ನಿನ್ನಿಂದಲೆ ಹೊಸ ಯುಗವು

ಆ ತುಂಟ ನಗುವಲ್ಲಿ

ಮರೆವುದು ಎಲ್ಲಾ ನೋವು

ನವ ಮಾಸ ಕಳೆಯಿತು

ತಪಸಿನ ದ್ಯಾನದ ರೀತಿಯಲಿ

ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು

ಜನುಮದ ಸುದ್ದಿ ಕರೆಯಲ್ಲಿ

ಬಯಸಿದ ಪುಟಾಣಿ ಮುದ್ದು

ಅಳಿಸದೆ ಅಳುವ ನಿನ್ನ ಸದ್ದು

ಹೆರಿಗೆಯ ನೋವಲು ನಗುವ

ಕಂಡೆ ತಾಯಿ ಮೊಗದ ಬಾವ

ಭಯದಲಿ ಕಳೆದೆವು ನಿರತ

ದೇವರೆ ನೀನೆ ಗತಿಯೆನ್ನುತ

ಹೊಸತಿಗೆ ಕಾಯುತ ಸತಿ ಪತಿ

ಕ್ಷೇಮದಿ ಜನಿಸಲು ಮಗಳು ಧೃತಿ

ಬೇಸರದ ಬಾವ

ನನ್ನ ಕೊಳಲಿನ ನಾದಕ್ಕೊಂದು
ಸೋತ ಮೊಗ್ಗು ಅರಳಿದೆ
ಅವಳು ಕರೆಯಲು ನಾನು ಬರುವೆನು
ಕೃಷ್ಣಾ ಎಂದು ಧ್ಯಾನದಿ....

ಮಡದಿಯರೆಷ್ಟು ಇದ್ದರೇನು
ಪ್ರೀತಿ ಸೆಳೆತ ನಿನ್ನದು
ಭಕ್ತರೆಷ್ಟು ಬಂದರೇನು
ಭಕ್ತಿ ಮೊರೆತ ಬಂಧವು

ಹರಿವ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ
ಜೋತು ಮರದ ಟೊಂಗೆಗೊಂದು
ಕಟ್ಟಿ ತೂಗುವೆ ಉಯ್ಯಾಲೆಯ
ಮುದದ ಮರಕೆ ಬುನಾದಿಯ

ಕಾದು ಕುಳಿತಿಹ ಮನಕೆ ಎಂದು
ಬೇಸರದ ಭಾವಕೆ ನಾಮ ರಾಧೆ
ಅರಿತು ಬಾಳುವ ಜೋಡಿಗೆಂದು
ಸದೃಶವಾಗುವ ಯುಗ್ಮ ನಾವು

ಶ್ರಾವಣ ಶೃಂಗಾರ

ಶೃಂಗಾರಕೆ ಮೀಸಲದುವೆ
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸ
ವಿಷಯವನು ವಿನಿಮಯಿಸೆ
ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ರಸ

ಶ್ರಾವಣದಲೆ ಬರುವುದುಂಟು
ಸೋಣೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ
ತೋಟಗಳಲಿ ಊಳುವುದುಂಟು
ಮಾಡುತ ಸಂ ಕ್ರಾಂತಿ

ಶ್ರಾವಣಕು ಶೃಂಗಾರಕು
ಇರುವುದು ಆ ನಂಟು
ಆಷಾಡದ ವಿರಹಗಳನು
ಅಳಿಸುವುದು ಈ ಅಂಟು

ಕಾಮಕಾಗಿ ಹಪಹಪಿಸುವ
ಜನಕೆ ಹೇಳುವ ಮಾತುಂಟು
ಆಡಬೇಡ ಸೋಣೆ ಕುನ್ನಿಯ ಹಾಗೆ
ಹಾಕುವ ಮೊದಲು ಮೂರುಗಂಟು

ಆಷಾಡಲಿ ದೂರಿರುವ
ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ
ಶ್ರಾವಣದಲಿ ಜೊತೆಯಾಗುವ
ಜೋಡಿಗಳ ಶೃಂಗಾರದ ನಾದ

ಅನುರಾಗಕೆ ಮುಡಿಪಾಗಿದೆ
ಜನರ ಮಾತಿನಲಿ ಉಳಿದೋಗಿದೆ
ಹಾಡಿನಲೂ ಪದವಾಗಿದೆ
ಶ್ರಾವಣವೆಂದರೆ ಶೃಂಗಾರವಾಗಿದೆ